@keesromkes vraagt zich af: Hoe (online) privacygevoelig ben jij?

“Remco Janssen van 123people vroeg mij, in het kader van “Data Privacy Day” een blik te werpen en mijn visie te formuleren over wat de invloed is van de huidige staat van privacy, op online reputatie. Hierbij mijn beeld en wat er de impact is op het hele online gebeuren.”
Wetten beschermen?
Ik schreef al eens eerder over online privacy en de impact daarvan, en dat kader staat nog steeds. Privacy is wat mij betreft de verantwoordelijkheid van de gebruiker en wat jij online deelt, is in mijn definitie leesbaar, op te slaan en te archiveren in de komende decennia. Die data wordt al door velen geaggregeerd en op wat voor manier dan ook gebruikt om “iets” mee te doen, ondanks de zogenaamd strenge juridische wetgeving die daar aan hangt. Het is, feiteilijk gezien, niet meer mogelijk om die data en het transformeren daarvan, in de hand te houden en de wetten die daar over pretenderen te beschermen, zijn allang niet meer van deze tijd. Hoe ga je bijvoorbeeld om met internationaal, gefragmenteerd opgeslagen data ?

Privacy statements
Ik ben juridisch betrokken geweest bij het opstellen van de gebruikersovereenkomst en privacy statements van MINDZ.com (123people heeft sinds vorig jaar een samenwerkingsverband met MINDZ, red.), een uniek social business network waarin de “society3.0″ centraal staat. Een gemeenschap waarin we samen informatie, talent en kennis uitwisselen en inzetten, waarin transparantie voorop staat. Het gezamenlijk aannemen van een klus, het gelijkwaardigheidsgehalte als het gaat om die samenwerking (op gelijk niveau staan met opdrachtgever, aannemers en uitvoerenden) is 1 van de peilers, daarin gaan we ook elkaar “reviewen” op peer niveau, waardoor transparantie moet ontstaan binnen de werksfeer.
Hate-walls
Die “reviews” zijn een akelig punt, privacy en menselijkheid zal er voor zorgen dat die transparantie lastig wordt, we zijn immers allemaal bang publiekelijk vernederd te worden. Dat zal echter steeds meer gebeuren en “hate-walls” op Facebook zullen daardoor ook niet geschuwd worden. “Pesten” zal dan niet alleen meer op het schoolplein gebeuren, dat gebeurt dan ook online (net zoals op Hyves overigens). Een vervelende klant, webbouwer of partner zal daarmee goed na moeten denken in hoeverre sommige zaken gedeeld moeten willen worden online, immers is dit reviewen wederzijds, zowel de klant, als de aannemer, worden gereviewed.

Spelregels
Gelukkig staan we nog in de kinderschoenen, willen we ontdekken wat er allemaal mogelijk is online en daarmee staan ook de regels van wat (ethisch) verantwoord is, nog niet vast. Die spelregels definiëren we ook samen, wat is wel “ok” om te delen en wat niet. De oude wereld zal daar mee moeten leren leven en jij, als individu, maakt de keuze om je prive leven wel of niet te scheiden van je zakelijke leven. Mijn wereld staat in het teken van openbaar delen, ik ben wie ik ben en waar ik eet, wat ik zie, wat ik lees en wat ik doe is zowel onderdeel van mijn persoonlijke, als zakelijke leven. Ik bepaal per medium wat relevant is om te delen, gezien de sociografische kenmerken van dat specifieke netwerk. In principe deel ik alles wat ik doe, maar zoals gezegd bepaalt het medium waar dat terecht komt.
Wat is de context?
Een boeiend artikel deel ik op Twitter, het restaurant waar ik eet op Facebook, de review daarvan op Iens, een gaaf fotografisch moment op Instagram en een recommendation voor een business partner op LinkedIn. Wat vervolgens met die content gebeurt (wie dat oppikt, retweet, gebruikt, transformeert) daar maak ik mij niet (meer) druk om. De keus daarin is aan de ander. Ik stel mezelf in zo’n geval (als ik zelf iets lees wat ik van een ander wil delen) wel altijd de vraag, wat is de context van datgene wat geplaatst is ? Kan ik daar mijn eigen draai aan geven of is er sprake van relevantie die ik daarin moet oppikken; of een signaal dat het wellicht minder geschikt is voor publicatie binnen mijn netwerk ?

Alcoholist
Op een moment dat iemand (uit welk netwerk dan ook, privé of zakelijk) uit is op “bevestiging” van een observatie van mijn gedrag (een negatieve review bijvoorbeeld), zal die dat daar zeker in vinden. Is dat eng ? Nee. Perceptie bestaat in jouw werkelijkheid en zolang je dat niet toetst, maakt dat nog steeds alleen jouw realiteit. Een foto uit de kroeg op zaterdagavond, zegt nog niet dat ik een alcoholist ben. Inchecken in een restaurant zegt nog niets over mijn eetpatroon. Over een langere periode is dat wel beter te bepalen, al is daarmee het toetsen ook nog steeds relevant en met hoeveel inchecks neem je genoegen voor een significante meting ?

Hoe privacygevoelig ben jij?
Online reputatie in de zin van “wie is de grootste” was een jaar geleden enorm van belang. Nu twittert iedereen, alle bedrijven zetten stappen richting een social media strategie en het gevecht om de ethische grenzen is pas net begonnen. Privacy is zoals jij die voor jezelf definieert, mijn uitgangspunt is dat alles wat online geplaatst wordt, van iedereen is. Zo behoed ik mezelf voor vervelende zaken, ondanks dat ook dat nog steeds kan gebeuren, mits iemand de context niet kent. Hoe privacygevoelig ben jij ?

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *